15 ოქტომბერს არგვეთის მთავართა დავით და კონსტანტინეს ხსენების დღეა
VII საუკუნის ქართველი მთავრები, რომლებმაც თავისუფლებისთვის თავიანთი სიცოცხლე დასაკლავ სასწორზე დადგეს.
VII საუკუნე — საქართველოსთვის მძიმე, მაგრამ ღირსების ეპოქაა. ქვეყანა გამუდმებით ებრძოდა შემოსეულ უცხოელთა ლაშქრებს, რომლებიც ცდილობდნენ ქრისტიანობის ამოძირკვას და ხალხის დამორჩილებას. სწორედ ამ რთულ პერიოდში, დასავლეთ საქართველოს მიწაზე, ბაღდათთან ახლოს მდებარე არგვეთის ციხეში, ცხოვრობდნენ ძმები დავით და კონსტანტინე მხეიძეები — ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი სიცოცხლე სამშობლოსა და სარწმუნოების დასაცავად გასწირეს.
მურვან-ყრუს მეოთხე შემოსევისას, როდესაც არაბთა ჯარი დასავლეთ საქართველოს მოადგა, დავით და კონსტანტინე თავიანთი მცირე რაზმით მამაცურად შეხვდნენ მტერს. მათ არ იბრძოდნენ ძალაუფლებისთვის — მათი ბრძოლა იყო რწმენისა და თავისუფლებისთვის.
მთავრები კარგად იცოდნენ, რომ წინააღმდეგობა შეიძლება სიკვდილით დამთავრებულიყო, მაგრამ არცერთმა მათგანმა არ დათმო ქრისტესადმი ერთგულება.
მტერმა ისინი შეიპყრო და აიძულა, დაეთმოთ სარწმუნოება და არაბთა ბატონობა ეღიარებინათ. ძმებმა მტკიცედ უარყვეს ეს შეთავაზება. ამბობენ, რომ წამების დროს დავითმა მშვიდად წარმოთქვა:
„სჯობს ერთგულად მოვკვდეთ ქრისტესთვის, ვიდრე ვუღალატოთ მას და ვიცოცხლოთ მტრის მონებად.“
მტერმა ვერ შეძლო მათი გატეხვა — ძმები სასტიკად აწამეს და ბოლოს სიკვდილით დასაჯეს. დავით და კონსტანტინე მოწამეობრივად აღესრულნენ, მაგრამ მათი სულიერი გამარჯვება მარადიულად დარჩა საქართველოს ისტორიაში.
მათი სახელით არგვეთის მიწა დღესაც ზმუის — ღირსებისა და თავდადების სიმბოლოა. მათი მაგალითი საუკუნეების მანძილზე შთააგონებდა ქართველ მეომრებს, მეფეებს და უბრალო ხალხსაც, რომ თავისუფლება და სარწმუნოება ერთად უნდა იქნას დაცული.
საქართველოს ეკლესიამ ძმები დავით და კონსტანტინე წმინდანებად შერაცხა. მათი ხსენების დღე ყოველწლიურად აღინიშნება 15 ოქტომბერს. ამ დღეს მორწმუნეები არა მხოლოდ მათ მემორიალს იხსენებენ, არამედ იმ სიმტკიცესაც, რომელიც ქართველთა სარწმუნოების საძირკველად იქცა.
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, მართლმადიდებელი ეკლესია სვეტიცხოვლობას აღნიშნავს.
