6 ოქტომბერი წმინდა ალექსის (შუშანია) დაბადების დღეა
ალექსი შუშანია იყო თეკლათელი ბერი, რომელმაც სიცოცხლე ღმერთსა და ადამიანთა სამსახურს მიუძღვნა.
ღირსი მამა, მღვდელმონაზონი ალექსი (შუშანია) 1852 წლის 6 ოქტომბერს დაიბადა ღვთისმოსავ ოჯახში. მისი ცხოვრება იყო მაგალითი თავგანწირვისა, მორჩილებისა და დაუცხრომელი მსახურებისა, რომელიც გაჟღენთილი იყო ღრმა რწმენითა და სიყვარულით ღვთისადმი.
ღირსი მამა ალექსი (შუშანია) მოღვაწეობდა XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე და მისი სახელი ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის ისტორიაში განსაკუთრებული პატივით არის შემორჩენილი. ახალგაზრდობიდანვე გამოირჩეოდა ღრმა სარწმუნოებითა და შინაგანი წყურვილით სიწმინდისკენ.
1868 წელს მან იერუსალიმში მოილოცა სიწმინდეები, ხოლო შემდეგ კონსტანტინეპოლში ბიძასთან, დიდვაჭარ ისლამ შუშანიასთან, დარჩა. სწორედ აქ დაიწყო მისი სულიერი გარდატეხა — არჩევანი დროებითსა და მარადიულს შორის. ალექსის შინაგანი ბრძოლა საერო ცხოვრებასა და ღვთის გზას შორის დასრულდა ღვთისადმი სრული თავდადებით.
საერო ცხოვრებაზე უარის შემდეგ მან ბერად აღკვეცის აღთქმა დადო და თეკლათის დედათა მონასტერში აღიკვეცა. ოცწლიანი ასაკიდანვე დაიწყო მკაცრი ასკეტური ცხოვრება — ლოცვა, მარხვა და ქველმოქმედება გახდა მისი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი. იგი უვლიდა ავადმყოფებს, მარხავდა უპატრონო მიცვალებულებს და ქადაგებდა ღვთის სიტყვას.
მამა ალექსის მაგალითმა მრავალი ადამიანი მოაქცია მონაზვნურ ცხოვრებაში, მათ შორის მისი ოჯახის წევრებიც — დედა ელენე, დები და ძმა ბესარიონი, რომელმაც შემდგომ მღვდლობა და სქემა მიიღო.
ალექსი ბერმა ათონზეც იმოღვაწა, სადაც მრავალი საღვთო წიგნი გადაწერა, შემდეგ კი კიევის მღვიმეთა მონასტერი მოილოცა და კვლავ საქართველოში დაბრუნდა.
1885 წელს ის გელათის მონასტერში დასახლდა, სადაც ღრმად შეისწავლა საღვთო წერილები. 1888 წელს მღვდელ-მონაზვნად აკურთხეს, ხოლო მოგვიანებით თეკლათის მონასტერში დაასვენა ავადმყოფობამ. 1891 წელს მან დაიწყო მთავარანგელოზთა გორაზე ბერული სენაკისა და ტაძრის აღდგენა, რომელიც მოგვიანებით მცირე სავანედ იქცა. შემოწირულ თანხას სამ ნაწილად ჰყოფდა — საკუთარ საჭიროებებზე, ეკლესიისა და სტუმრებისათვის და გლახაკთათვის.
1898 წლიდან ბერი ალექსი დაყუდებულ ცხოვრებას ეწეოდა. ლოცვისას ზურგით ეყრდნობოდა ხის დიდ ჯვარს, რომელიც ქრისტეს ტანჯვის სიმბოლოდ მიაჩნდა. იგი მხოლოდ შაბათ-კვირას გამოდიოდა მნახველთა მისაღებად, რათა რჩევა და დალოცვა მიეცა მორწმუნეთათვის.
ღირსი მამა ალექსი 1923 წლის 18 იანვარს მიიცვალა. მისი წმინდა სხეული თავდაპირველად თეკლათის დედათა მონასტერში დაკრძალეს, ხოლო 1960 წლის 8 იანვარს მისი ნეშტი, მიტროპოლიტ ეფრემის ლოცვა-კურთხევით, დააბრუნეს მამა ალექსის სავანეში — მთავარანგელოზთა მონასტერში, სადაც დღესაც განისვენებს.
ღირსი მამა ალექსის ცხოვრება რწმენის, თავგანწირვისა და ღვთისადმი ერთგულების ნათელი მაგალითია.
მისი ლოცვითა და მეოხებით მრავალი ადამიანი შველას პოულობს სულიერ და ფიზიკურ ტკივილში.
სიტყვები წმინდა ბერის ხსენებისადმი:
„მისითა მეოხებითა, ქრისტე ღმერთო, დაამშვიდე ცხოვრება ჩვენი და აცხოვნე სულნი ჩვენი.“
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, 6 ოქტომბერს მართლმადიდებელი ეკლესია იხსენებს უფლის წინამორბედის შობის სასწაულს.
