სინოდალური სახელმწიფო, როგორც დემოკრატიის დასაყრდენი: აღმოსავლეთი დასავლეთის წინააღმდეგ
„თავისუფლება ქრისტეში“ და ძველბერძნული ჰუმანიზმსა და ქრისტიანულ სწავლებას შორის ურთიერთობა.
მართლმადიდებლურ სინოდალურ სისტემასა და დასავლურ აბსოლუტიზმს შორის არსებით განსხვავებაზე ისაუბრა ნეიონელის წმინდა სპირიდონის ეკლესიის წინამძღვარმა, დეკანოზმა გიორგი კაცაუნისმა მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირის გადაცემა „ენ ალითიასთან“ ინტერვიუში. ეკლესიის ისტორიული და თეოლოგიური ფესვების გაანალიზებისას, მამა გიორგიმ განმარტა, თუ როგორ შექმნა აღმოსავლეთის „ქრისტეში თავისუფლებამ“, რომელიც გაძლიერდა კლასიკური ბერძნული ჰუმანიზმით, დემოკრატიული ცნობიერება, რომელიც პატივს სცემს თითოეული ხალხის ინდივიდუალობას, დასავლეთის ცენტრალისტური მოდელისგან განსხვავებით.
მამა გიორგი კაცაუნისმა ღრმა შედარება გაავლო მართლმადიდებლურ და რომის კათოლიკურ ეკლესიებს შორის, ყურადღება გაამახვილა მათი მმართველობის წესზე. მღვდლის თქმით, მთავარი განსხვავება მართლმადიდებლობის „კრებით სისტემაშია“, რომელიც ღრმად ფესვგადგმული დემოკრატიული ცნობიერებიდან მომდინარეობს. ეს ცნობიერება სახარებისა და კლასიკური საბერძნეთის ჰუმანიზმს შორის უნიკალური სინთეზის შედეგია.
„ჰუმანიზმი ბერძენ ბრძენებს შორის წარმოიშვა და ქრისტიანობასთან შეხვედრისას ცივილიზაციის უმაღლეს დონეს მიაღწია“, - ხაზგასმით აღნიშნა მან.
მართლმადიდებლური მიდგომის დასავლურთან შედარებისას მან აღნიშნა, რომ აღმოსავლეთი ყოველთვის გამოირჩეოდა „გონების გახსნილობით“, რაც ხალხებს (მაგალითად, ბულგარელებსა და რუსებს) საკუთარი საეკლესიო იდენტობის განვითარების საშუალებას აძლევდა. მან ფოტიოს დიდის მაგალითი მოიყვანა, რომელმაც ჯერ კიდევ IX საუკუნეში მისიონერებს ანბანების შექმნისკენ მოუწოდა, მაშინ როცა დასავლეთს ვატიკანის მეორე კრების დროს ლიტურგიაში ეროვნული ენების გამოყენების ნებართვის მისაცემად 1000 წელი დასჭირდა.
მამა გიორგიმ ასევე ისაუბრა ბიზანტიური კულტურის ეკუმენურ ბუნებაზე.
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, ევროპარლამენტარმა კრისტიან ტერესმა ევროპარლამენტის სხდომაზე ილია მეორეზე ისაუბრა.
