„მთელი დიდება მხოლოდ ღმერთს ეკუთვნის“ - შევეიცარიელი არქიმანდრიტი გაბრიელი (ბუნგე)
ღია ინტერვიუ შვეიცარიელ მამა გაბრიელთან იუჯის უნივერსიტეტში სიწმინდის, ერთგულებისა და ღალატის შესახებ.
როვერედო. პატარა ქალაქი შვეიცარიის იტალიურენოვან ნაწილში, ლუგანოდან არც ისე შორს. აქ, წმინდა ჯვრის ამაღლების საკურთხეველში, არქიმანდრიტი გაბრიელი (ბუნგე) ორმოც წელზე მეტია ცხოვრობს - ცნობილი მართლმადიდებელი თეოლოგი და ლოცვასა და მონასტრულ ცხოვრებაზე წიგნების ავტორი. მთელი მსოფლიოდან აქ ხალხი მოდის აღსარებაზე, წმინდა ზიარების მისაღებად და სულიერი ხელმძღვანელობის საძიებლად.
ცნობილ შვეიცარიელ უხუცესთან ინტერვიუ ძალიან ღია და გულწრფელი იყო - მოსახერხებელი ფრაზის პოვნის ან არასასიამოვნო თემების თავიდან აცილების ყოველგვარი მცდელობის გარეშე. ჩვენ მას მაქსიმალურად მიახლოებით ვაქვეყნებთ მამა გაბრიელის სიტყვებთან, რომელმაც ინტერვიუს შემდეგ გაიღიმა და იუჯის უნივერსიტეტის კორესპონდენტს უთხრა: „კარგი, ვისი ან რისი უნდა მეშინოდეს? მე უკვე 86 წლის ვარ“.
ინტერვიუ დაიწყო ტრაგედიით, რომელმაც შეძრა მართლმადიდებლური სამყარო. 2026 წლის 23 აგვისტოს, ჯერ კიდევ უცნობი პირების ჯგუფმა თავს დაესხა სვიატოგორსკის მიძინების ლავრის ძმებს. ერთ-ერთი გადარჩენილის თქმით, თავდამსხმელები სამხედრო ფორმაში იყვნენ გამოწყობილნი და მოითხოვდნენ რეაგირებას შეძახილზე: „დიდება უკრაინას!“ ბერი ბარსონოფი მოკლეს, ხოლო ძმა გრიგორი და მორჩილი ანდრეი მძიმედ დაიჭრნენ. მამა ვარსონოფის ბოლო სიტყვები, როგორც ძმებმა გაიგეს, იყო: „დიდება უფალ იესო ქრისტეს! ... მე ბერი ვარ“.
არქიმანდრიტი გაბრიელი (ბუნგე): ეს ამბავი სოციალური მედიის საშუალებით გავიგეთ. ფოტოებიც ვნახეთ. ვნახეთ მოკლული ბერის ფოტო, რომელიც, როგორც მითხრეს, დანით იყო დაჭრილი.
მე თვითონ ჯერ არ ვყოფილვარ სვიატოჰირსკის ლავრაში. მხოლოდ პოჩაევამდე ვიყავი. თუმცა, მამა ევსევი (უხუცესის თანაშემწე - რედ.) პირადად იცნობს ამ მონასტერს.
და უნდა ვთქვა, რომ საქმე მხოლოდ ამ ბერს არ ეხება, რომელიც იქ მოკლეს, არამედ ზოგადად კანონიკურ უკრაინის მართლმადიდებლურ ეკლესიას, რომელთანაც პირადად ძალიან ღრმა კავშირს ვგრძნობთ - ნაცნობების, მეგობრობის და ა.შ. მეშვეობით.
ღრმა შთაბეჭდილებას ახდენს ჩვენი ძმების ერთგულება, რომლებიც ერთგულები რჩებიან ურთულეს პირობებშიც კი, სიკვდილამდეც კი - სიტყვასიტყვით სიკვდილამდე. რადგან ამ ბერს ადვილად შეეძლო სიცოცხლის გადარჩენა, მკვლელების მოთხოვნების დაკმაყოფილების შემთხვევაში. მაგრამ მან ეს არ გააკეთა.
მჟკ: რას გულისხმობთ, როდესაც ისტორიის განკითხვაზე საუბრობთ?
სქიმა არქიმანდრიტი გაბრიელი: ხშირად ამბობენ, რომ ისტორიას გამარჯვებულები წერენ. მაგრამ ეს მხოლოდ ნახევრად სიმართლეა. არანაკლებ ჭეშმარიტი და დასაბუთებული სხვა რამ არის: რამდენი დოკუმენტიც არ უნდა განადგურდეს, ყოველთვის დარჩება საკმარისი მასალა კონფლიქტის ან სხვა მოვლენების მიმდინარეობის აღსადგენად.
და ისტორიაში დარჩება ყველაფერი, რაც კანონიკურმა უკრაინის მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ განიცადა, ეკლესია, რომელიც ყოველთვის აღიარებული იყო ყველა ეკლესიის მიერ, როგორც უკრაინის ერთადერთ კანონიკური ეკლესია. პატრიარქმა ბართლომემაც აღიარა ეს.
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, ,,ლავრას სამი ბერი სასიკვდილოდ გაიმეტეს“ — იღუმენი ნაზარ ბასილაია.
