17 მაისს დესიატინის მონასტრის დანგრევიდან ერთი წელი გავიდა
ზუსტად ერთი წლის წინ, 17 მაისის ღამეს, უსაფრთხოების ძალებმა კიევში დესიატინის მონასტრის წმინდა მოციქულთა თანასწორი ვლადიმერისა და ოლგას სახელობის ეკლესია დაანგრიეს.
2025 წლის 17 მაისს ზუსტად ერთი წელი შესრულდა კიევის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის მონასტრის წმინდა მოციქულთა თანასწორი ვლადიმერისა და ოლგას სახელობის ეკლესიის დანგრევიდან. სალოცავის განადგურება 2024 წლის 16-17 მაისის ღამეს მოხდა.
მჟკ იხსენებს, თუ როგორ განვითარდა მოვლენები.
16 მაისის საღამოს, დაახლოებით 22:30 საათზე, მონასტერში უსაფრთხოების ძალები მივიდნენ, ტაძარი ალყაში მოაქციეს და არც მონასტრის ძმებს და არც მორწმუნეებს შესვლის უფლება არ მისცეს. მალე შემთხვევის ადგილზე მძიმე ტექნიკა - ბულდოზერები და სატვირთო მანქანები - მივიდა, რის შემდეგაც მართლმადიდებლური სალოცავის განადგურება დაიწყო.
17 მაისის ღამის 00:20 საათისთვის ტაძრის ნანგრევები უკვე სატვირთო მანქანებით გაჰქონდათ. მონასტრის ცნობით, დანგრევის დროს ეკლესიაში იდგა წმინდა საკურთხეველი სიწმინდეები, ხატებით, ჯვრებითა და სხვა წმინდა ნივთებით, რომლებიც „სამშენებლო ნარჩენების“ სახით გაიტანეს.
განსაკუთრებით ცინიკურია, რომ დანგრევა განხორციელდა კომენდანტის საათის დროს და სააღსრულებო წარმოებათა რეესტრში რაიმე დოკუმენტის შეტანის გარეშე, რაც კანონის დარღვევაზე მიუთითებს.
ამ მოვლენის წლისთავთან დაკავშირებით, ბოროვსკის ეპისკოპოსმა კლიმენტმა, კიევის მიტროპოლიტის ვიკარმა და დესიატინის მონასტრის წინამძღვარმა, სიტყვით გამოვიდა, რომელშიც ხაზი გაუსვა დანგრეული სალოცავის სულიერ მნიშვნელობას: „ეს ტაძარი არა მხოლოდ არქიტექტურული დეკორაცია იყო, არამედ სულიერი მემკვიდრეობის სიმბოლოც, რომელიც განუყოფლად იყო დაკავშირებული რუსეთის ქრისტიანული ისტორიის დასაწყისთან“.
ეპისკოპოსმა კლიმენტმა თავის მიმართვაში განსაკუთრებით აღნიშნა დამანგრეველთა ქმედებებით გამოწვეული ტკივილი: „ჩვენი ეკლესიის დანგრევის მსურველებმა თქვეს: „უკანონო მშენებლობა“. მაგრამ ვინ მისცა მათ უფლება, გაენადგურებინათ ის, რაც ხალხის რწმენითა და ლოცვით იყო დაფუძნებული? ამ სტრიქონებს წყენით არ ვწერ - ტკივილით ვწერ. არა ხისა და ქვისგან დამზადებული ტაძრისთვის, არამედ ადამიანური გულებისთვის, რომლებშიც ღვთის შიში ჩამქრალია“.
ეპისკოპოსმა გაიხსენა წმინდა მოციქული პავლეს გაფრთხილება: „თუ ვინმე დაანგრევს ღვთის ტაძარს, ღმერთი დაანგრევს მას, რადგან წმინდაა ღვთის ტაძარი და თქვენ ხართ ეს ტაძარი“ (1 კორ. 3:17). „დიახ, მოციქული ადამიანს სულიწმიდის ტაძრად მოიხსენიებს. მაგრამ როგორ შეუძლია ადამიანს, რომელშიც ღმერთი ცხოვრობს, დაანგრიოს ნაკურთხი ტაძრები? „იმისათვის, რომ ღვთის სახლზე ხელი აღმართო, ჯერ საკუთარ სულში არსებული ტაძარი უნდა დაანგრიო“, - ხაზგასმით აღნიშნა ეპისკოპოსმა.
ეპისკოპოსმა კლიმენტმა გაიხსენა, რომ ეკლესია აშენდა მიწაზე, რომელიც განწმენდილი იყო პირველი მოწამეების - წმინდა ვნებების მატარებლების თეოდორესა და მისი ვაჟის, ჩვილი იოანეს სისხლით და აკურთხა მისმა უნეტარესობამ მიტროპოლიტმა ვლადიმერმა, ხოლო ცეცხლის ჩაქრობის შემდეგ - მისმა უნეტარესობამ მიტროპოლიტმა ონოფრემ.
„შეიძლება ჩვენ გაგვყარონ, შენობა შეიძლება დაანგრიონ, მაგრამ ქრისტეს ეკლესიის განადგურება შეუძლებელია - და ჯოჯოხეთის კარიბჭე ვერ გაიმარჯვებს მასზე“, - დაასკვნა ეპისკოპოსმა კლიმენტმა და იმედი გამოთქვა, რომ მომავალში დანგრეული ეკლესიის ადგილას ახალი ტაძარი აშენდება.
ადრე, მჟკ-მა დაწერა, რომ მონასტრის დანგრევის ადგილი ახლა მხოლოდ ნაგავსა და სარეველას წარმოადგენს.
