მართლმადიდებელი ეკლესია 7 აპრილს ხარების ბრწყინვალე დღესასწაულს აღნიშნავს
ხარება — ღვთის განკაცების დასაწყისი და კაცობრიობის ხსნის საიდუმლოს გამოცხადება.
მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესია 7 აპრილს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საუფლო დღესასწაულს — ხარებას აღნიშნავს. ხარება ქრისტიანული სარწმუნოების ერთ-ერთი ცენტრალური მოვლენაა, რადგან სწორედ ამ დღეს იწყება ღვთის განკაცების საიდუმლო და კაცობრიობის ხსნის გზა.
ლუკას სახარების მიხედვით (1,28-35), ნაზარეთში მცხოვრებ ქალწულ მარიამს გამოეცხადა გაბრიელ მთავარანგელოზი და ახარა უდიდესი საიდუმლო — იგი სულიწმიდის ძალით შობდა მაცხოვარს, იესო ქრისტეს. ანგელოზმა მიმართა მას სიტყვებით: „გიხაროდეს! მომადლებულო, შენთანაა უფალი. კურთხეული ხარ დედათა შორის“. მარიამი შეძრწუნდა ამ მისალმებით, თუმცა ანგელოზმა დაამშვიდა და აუწყა ღვთის ნება.
ანგელოზმა უთხრა, რომ მარიამი შობდა ძეს, რომელსაც დაარქმევდა იესოს, იგი იქნებოდა დიდი და ეწოდებოდა ძე უზენაესისა, ხოლო მისი მეფობა უსასრულო იქნებოდა. მარიამის კითხვაზე — „ეს როგორ მოხდება, როცა მე მამაკაცი არ ვიცი?“ — გაბრიელმა მიუგო, რომ ეს სასწაული სულიწმიდის ძალით აღსრულდებოდა: „სულიწმინდა გადმოვა შენზე და უზენაესის ძალა მოგჩრდილავს“.
მარიამის პასუხი — „აჰა, მხევალი ვარ უფლისა, მეყოს შენი სიტყვისამებრ“ — ქრისტიანულ მოძღვრებაში განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს. ეს არის სრულყოფილი მორჩილების, რწმენისა და ღვთის ნებისადმი თავდადების მაგალითი, რომელმაც განსაზღვრა კაცობრიობის ხსნის ისტორიის გაგრძელება.
სახარება ასევე მოგვითხრობს იოსების შესახებ, რომელიც მარიამის დანიშნული იყო. როცა მან გაიგო მარიამის მდგომარეობის შესახებ, თავდაპირველად ფარულად დაშორება გადაწყვიტა, თუმცა სიზმარში გამოეცხადა უფლის ანგელოზი და აუწყა, რომ მარიამის მუცლადღებული შვილი სულიწმიდისაგან იყო. ანგელოზმა მოუწოდა, არ შეშინებოდა და მიეღო მარიამი, როგორც მეუღლე, რადგან მისი შვილი იხსნიდა ხალხს ცოდვებისაგან.
ქრისტიანული სწავლების მიხედვით, ხარება არის ის გარდამტეხი მომენტი, როდესაც საუკუნეების განმავლობაში დაფარული ღვთის საიდუმლო ცხადდება. ეს არის ღმერთის განკაცების დასაწყისი — მოვლენა, რომლის შედეგადაც ღმერთი ხდება ადამიანი კაცობრიობის ხსნისათვის. სწორედ ამიტომ, ეკლესია ამ დღეს განსაკუთრებული სიხარულით აღნიშნავს.
ხარების დღესასწაული ასევე სიმბოლურად უკავშირდება სიცოცხლის, იმედისა და ახალი დასაწყისის იდეას. ეკლესიური სწავლებით, ეს დღე გვახსენებს, რომ ღვთის ნება ხშირად ადამიანის თავისუფალ არჩევანთან თანამშრომლობით სრულდება — როგორც ეს მარიამის შემთხვევაში მოხდა.
მართლმადიდებელ ტრადიციაში ხარება დიდი სიხარულის დღეა, რომელიც დიდმარხვაშიც კი განსაკუთრებული დღესასწაულის ნიშნით აღინიშნება. ტაძრებში სრულდება სადღესასწაულო ღვთისმსახურება, მორწმუნეები ლოცვითა და მადლიერებით იხსენებენ ამ უდიდეს მოვლენას.
ამგვარად, ხარება არა მხოლოდ ისტორიული ან ბიბლიური ფაქტია, არამედ ცოცხალი სულიერი გზავნილია, რომელიც ყოველ წელს ახსენებს მორწმუნეებს ღვთის სიყვარულსა და კაცობრიობის ხსნის დიდ საიდუმლოს.
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, კარმირ ვანკი — დავიწყებული სიწმინდე ავლაბარში.
