საქართველოს ეკლესიის გზავნილი მსოფლიო პატრიარქს
მსოფლიო პატრიარქისთვის გადაცემული წერილი შინაარსობრივად გამორიცხავს ყოველგვარ ვარაუდს ეკლესიებს შორის არამეგობრული ურთიერთობის შესახებ.
სტამბოლში, კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოში, მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოს I-ის აღსაყდრების 35 წლისთავისადმი მიძღვნილი საზეიმო ღონისძიებები გაიმართა. ამ მნიშვნელოვან თარიღთან დაკავშირებით, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური დელეგაცია მსოფლიო პატრიარქს შეხვდა და სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ შიო III-ის მისალოცი წერილი პირადად გადასცა.
მიუხედავად იმისა, რომ შეხვედრამ ღრმა ქრისტიანული სიყვარულისა და ურთიერთპატივისცემის ატმოსფეროში ჩაიარა, ზოგიერთ უცხოენოვან მედიასაშუალებასა და საიტზე გავრცელდა აბსურდული შეხედულება, თითქოს საქართველოს ეკლესიის მეთაურის პირადად არჩასვლა რაღაც ტიპის „დემარშს“ ან დისტანცირებას წარმოადგენდა. რეალური საეკლესიო პრაქტიკა, დელეგაციის შემადგენლობა და წერილის შინაარსი სრულიად საპირისპიროზე მეტყველებს.
საეკლესიო დიპლომატიის ოფიციალური პროტოკოლით, ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურთა იუბილეებზე უმაღლესი იერარქებისგან შემდგარი ოფიციალური დელეგაციის მივლენა საყოველთაოდ მიღებული და მაღალი პატივისცემის გამომხატველი პრაქტიკაა. ავტოკეფალური ეკლესიის მეთაური (პატრიარქი) ფიზიკურად ვერ დაესწრება მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილში გამართულ ყველა საეკლესიო იუბილეს, ფორუმს, თუ წლისთავს. საეკლესიო სამართლითა და პროტოკოლით, როდესაც პატრიარქი აგზავნის თავის ქორეპისკოპოსს (მოადგილეს) და საგარეო საქმეთა განყოფილების ხელმძღვანელს, ეს უთანაბრდება თავად პატრიარქის უმაღლესი დონის წარმომადგენლობას. დელეგატებს მიენიჭებათ „სრული უფლებამოსილება“, რაც ნიშნავს, რომ ისინი საუბრობენ და მოქმედებენ უშუალოდ საქართველოს ეკლესიის მეთაურისა და წმინდა სინოდის სახელით.
სტამბოლში გაგზავნილი საქართველოს ეკლესიის დელეგაციის შემადგენლობა სწორედ ამ ურთიერთობის მნიშვნელობას უსვამს ხაზს. დელეგაციის წევრები გახლდნენ: მიტროპოლიტი თეოდორე (ჭუაძე) - კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსი, ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის მიტროპოლიტი; მიტროპოლიტი გერასიმე (შარაშენიძე) - ზუგდიდისა და ცაიშის მიტროპოლიტი, საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების ხელმძღვანელი; საქართველოს ეკლესიის პროტოპრესვიტერი გიორგი ზვიადაძე. საპატრიარქოს საგარეო ურთიერთობათა ხელმძღვანელისა და პატრიარქის ქორეპისკოპოსის მონაწილეობა ცალსახად ადასტურებს იმას, რომ ვიზიტს საქართველოს ეკლესიისთვის უმაღლესი ოფიციალური და სულიერი სტატუსი ჰქონდა.
საეკლესიო ტრადიციაში უძველესი დროიდან არსებობს „სააპოსტოლო წარგზავნილის“ ცნება. როდესაც ეკლესიის საჭეთმპყრობელი თავისი ხელით დაწერილ, ბეჭდით დამოწმებულ ოფიციალურ ეპისტოლეს ატანს თავის მღვდელმთავრებს, ეს არის ოფიციალური დოკუმენტური დასტური, რომ ორ ეკლესიას შორის არსებობს სრული ევქარისტიული (ლიტურგიკული) და ადმინისტრაციული კავშირი;
საეკლესიო დიპლომატიისა და კანონიკური პროტოკოლის თანახმად, ავტოკეფალურ ეკლესიებს შორის უმაღლესი დონის პატივისცემა სწორედ პატრიარქის სრული უფლებამოსილების მქონე ოფიციალური წარმომადგენლების — ქორეპისკოპოსისა და საგარეო ურთიერთობათა ხელმძღვანელის — მივლინებითა და პირადი ეპისტოლეს გადაცემით გამოხატება. საეკლესიო ტრადიციაში ასეთი მაღალი რანგის დელეგაციის ვიზიტი უთანაბრდება თავად ეკლესიის მეთაურის ოფიციალურ წარმომადგენლობას.
მსოფლიო პატრიარქისთვის გადაცემული წერილი შინაარსობრივად გამორიცხავს ყოველგვარ ვარაუდს ეკლესიებს შორის არამეგობრული ურთიერთობის შესახებ. სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა შიო III-მ მისალოც წერილში ხაზი გაუსვა ბართლომეოს I-ის მრავალწლიან ღვაწლს, „საყდრის მწყემსმთავრობის საპატიო, ამავე დროს კი – მეტად საპასუხისმგებლო და მძიმე ჯვარს“. შიო III-მ მადლიერებით გაიხსენა 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს ბართლომეოს I-ის მიერ გამოგზავნილი მანუგეშებელი სიტყვები - „თქვენი ჯვარი დღეს ჩვენი ჯვარიც ხდება“. მილოცვაში აღნიშნულია ნეტარხსენებული კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ისა და მსოფლიო პატრიარქის მრავალწლიანი ძმური კავშირიც და მადლიერება ილია II-ის დაკრძალვაზე ბართლომეოს I-ის პირადი ჩამობრძანების გამო. შიო III-მ ასევე მადლობა გადაუხადა მსოფლიო პატრიარქს საკუთარი საპატრიარქო მსახურების პირველივე დღეებიდან გამოჩენილი თბილი სიტყვებისა და სულიერი ნუგეშისთვის.
უცხოენოვან მედიაში გაჟღერებული სპეკულაციები, თითქოს საქართველოს ეკლესიის მეთაურის არჩასვლა რამე ტიპის პოლიტიკურ, თუ საეკლესიო დისტანცირებაზე მიუთითებს, აბსურდულია და მიზნად ისახავს მართლმადიდებელ საპატრიარქოებს შორის ხელოვნური ბზარის წარმოჩენას. ფაქტები - მაღალი რანგის დელეგაციის გაგზავნა, შეხვედრის ჩატარება „გულთბილ ვითარებაში“ და გულწრფელი, მადლიერებით აღსავსე ოფიციალური წერილი - სრულად აბათილებს მსგავს დეზინფორმაციას და კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ საქართველოსა და კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოებს შორის არსებული მრავალსაუკუნოვანი ძმური ურთიერთობა მტკიცედ და უცვლელად გრძელდება.
