ვატიკანში მსახიობებმა საკურთხევლის წინ „ბიბლიური ცეკვა“ შეასრულეს
რიგითმა კათოლიკე მორწმუნეებმა შეშფოთება და შინაგანი პროტესტი გამოთქვეს, რადგან ვერ გაიგეს, რას ნიშნავდა ეს მოძრაობები საკურთხევლის წინ?
2025 წლის 2 აგვისტოს, ვატიკანში, ახალგაზრდობის იუბილესთვის სპეციალურად დამონტაჟებული ღია საკურთხევლის წინ, წირვის დაწყებამდე, რომელსაც მთავარეპისკოპოსი ლუის არგუელო უძღვებოდა, ესპანეთის დელეგაციამ წარმოადგინა საცეკვაო დადგმა, რომელსაც თან ახლდა ბიბლიური ტექსტების კითხვა.
ოფიციალურად, ღონისძიება წირვის წინ „სულიერ ანიმაციად“ იყო წარმოდგენილი. თუმცა, ქალებისა და მამაკაცების მიერ შესრულებულმა ქორეოგრაფიამ ასოციაციები გამოიწვია არა ქრისტიანულ პატივისცემასთან, არამედ წარმართულ რიტუალებთან.
რიგითმა კათოლიკე მორწმუნეებმა, წერს გამოცემა tribunechretienne.com, შეშფოთება და შინაგანი პროტესტი გამოთქვეს: რას ნიშნავდა ეს მოძრაობები უფლის საკურთხევლის წინ? რატომ გამოიყენებოდა წმინდა სივრცე, სადაც ევქარისტია აღესრულება - ქრისტეს თანდასწრების საიდუმლო, წარმოდგენის სცენად?
მიუხედავად იმისა, რომ ორგანიზატორებმა გამოაცხადეს ბიბლიური სურათების „ილუსტრირების“ განზრახვა, თავად ფორმატმა ბევრს გაუჩინა განცდა, რომ ლოცვას ესთეტიკა ცვლიდა, სიღრმეს - გარეგანი ეფექტი, ხოლო წირვას - თეატრალური დადგმა. როგორც დამკვირვებლები აღნიშნავენ, ლოცვისა და სანახაობის ასეთი ნაზავი კულტსა და კულტურას, საკურთხეველსა და სცენას შორის ზღვარს შლის.
„ის, რაც ჩვენ ვნახეთ, არ იყო ღია გმობა, არამედ წმინდათი სენსუალურის რბილი ჩანაცვლების მაგალითი. ეკლესია არ უნდა ისწრაფოდეს გართობისკენ, მან სიწმინდისკენ უნდა მიგვიყვანოს. „საკურთხეველი არ არის პოდიუმი, არამედ ცოცხალი ღმერთის მსხვერპლშეწირვისა და თაყვანისცემის ადგილი“, - წერს tribunechretienne.com.
გამოცემა ხაზს უსვამს: „ახალგაზრდები არ ეძებენ სანახაობებს, არამედ ჭეშმარიტებას და როდესაც ეკლესია გვთავაზობს რაღაც მისტიკურ, იდუმალ, რწმენაზე დაფუძნებულს, ის იძლევა ისეთ რამეს, რასაც მსოფლიოში ვერ ნახავთ. მაგრამ თუ ეკლესია გარე კულტურის იმიტაციას დაიწყებს, ის საკუთარ თავს კარგავს“.
ადრე, მჟკ წერდა, რომ ესპანეთში კათოლიკე მონაზვნები ტახტის წინ საკურთხეველში ცეკვავდნენ.
