ეკლესია იხსენებს მაცხოვრის მიერ ბრმადშობილის განკურნებას
სახარებისეული სასწაული მორწმუნეებს სულიერი გამჭრიახობის აუცილებლობას და ქრისტეს, როგორც სამყაროს ჭეშმარიტი სინათლის, რწმენის ძალას ახსენებს.
აღდგომიდან მეექვსე კვირას ეკლესია აღნიშნავს ქრისტეს ერთ-ერთი უდიდესი სასწაულის - ბრმადშობილი კაცის განკურნების ხსოვნის დღეს, რომელიც აღწერილია იოანეს სახარებაში.
სახარების თანახმად, იესო ქრისტე შეხვდა კაცს, რომელიც დაბადებიდან ბრმა იყო. მოწაფეებმა ჰკითხეს მოძღვარს, რომელმაც შესცოდა - ის თუ მისი მშობლები, რომ ის ბრმა დაიბადა. მაცხოვარმა უპასუხა, რომ ეს ცოდვის გამო არ მომხდარა, არამედ იმისთვის, რომ მასში ღვთის საქმეები გამოვლინდეს.
ქრისტემ მიწაზე დააფურთხა, ნერწყვისგან თიხა გააკეთა, ბრმას თვალებზე სცხო და უთხრა: „წადი, მოიბანე სილოამის აუზში“. კაცი წავიდა, თავი დაიბანა და თვალი აეხილა. ამ სასწაულმა გააოცა არა მხოლოდ თავად განკურნებული, არამედ მის გარშემო ყველა, მათ შორის ფარისევლებიც, რომლებმაც გამოკითხეს როგორც თავად განკურნებული, ასევე მისი მშობლები.
სახარებისეულ მონათხრობში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ფარისევლების რეაქციას აღსრულებულ სასწაულზე. განკურნების შესახებ რომ შეიტყვეს, ყოფილი ბრმა დასაკითხად მიიყვანეს. მათი მთავარი აღშფოთება ის იყო, რომ ქრისტემ განკურნება შაბათს აღასრულა, რაც, მათი აზრით, შაბათის დასვენების კანონს არღვევდა.
„მაშინ ზოგიერთმა ფარისეველმა თქვა: „ეს კაცი ღვთისგან არ არის, რადგან შაბათს არ იცავს““, - ვკითხულობთ სახარებაში. თუმცა, განკურნებულმა კაცმა გაბედულად უპასუხა მათ: „არ ვიცი, ცოდვილია თუ არა ეს კაცი; ერთი რამ ვიცი: ბრმა ვიყავი და ახლა ვხედავ“.
როდესაც ფარისევლები კვლავ ამტკიცებდნენ, რომ იესო ცოდვილი იყო, კაცმა, რომელსაც მხედველობა დაუბრუნდა, კიდევ უფრო დიდი გადაწყვეტილებით უპასუხა: „თუ ის ცოდვილია, როგორ შეუძლია ასეთი სასწაულების მოხდენა?“ საბოლოოდ, ფარისევლებმა, რომლებმაც ვერ გაუძლეს ჭეშმარიტების ზეწოლას, სინაგოგიდან გააძევეს იგი და უთხრეს: „შენ მთლიანად ცოდვებში დაიბადე და ჩვენ გვასწავლი?“
ეკლესიის მამები ბრმის განკურნებაში ღრმა სულიერ აზრს ხედავენ. ფიზიკური სიბრმავის განკურნება სიმბოლურად გამოხატავს ადამიანის სულის განმანათლებლობას ქრისტეს ჭეშმარიტების შუქით. ბრმა დაბადებიდან კაცმა არა მხოლოდ ფიზიკური მხედველობა მოიპოვა, არამედ ირწმუნა ქრისტე, როგორც ღვთის ძე.
ამ დღეს, მრავალი მორწმუნე განსაკუთრებით ლოცულობს სხვადასხვა დაავადებებისგან, როგორც ფიზიკური, ასევე სულიერი, განკურნებისთვის, იხსენებს ღვთის მადლის ყოვლისშემძლეობას.
