მიტროპოლიტი იობი — თანამედროვე ქართული ეკლესიის გამორჩეული მოღვაწე და სულიერი მამა
მრავალწლიანი სამონაზვნო და საეკლესიო მსახურება, მღვდელმთავართა აღზრდა და ქართული ეკლესიის განვითარების საქმეში შეტანილი წვლილი.
მიტროპოლიტი იობი (ელგუჯა აქიაშვილი) თანამედროვე საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთი გამორჩეული სასულიერო პირია, რომლის მრავალწლიანი მსახურება უკავშირდება როგორც სამონაზვნო ცხოვრებასა და ეპარქიულ მმართველობას, ისე სასულიერო განათლების განვითარებასა და ახალი თაობის მღვდელმთავართა აღზრდას.
მისი მოღვაწეობა განსაკუთრებით გამოირჩევა სულიერი შვილების დიდი რაოდენობით, რომელთაგან არაერთი დღეს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის წევრია და სხვადასხვა ეპარქიას ხელმძღვანელობს.
ელგუჯა აქიაშვილი დაიბადა 1960 წლის 29 მაისს ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფელ სნოში. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ სწავლა გააგრძელა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში ეკონომიკურ ფაკულტეტზე.
სტუდენტობის წლებში მან სიონის საკათედრო ტაძარში დაიწყო აქტიური საეკლესიო ცხოვრება, მონაწილეობდა ღვთისმსახურებაში და მსახურობდა სტიქაროსნად. სწორედ ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა მისი მოწოდება სასულიერო გზაზე.
1982 წლიდან იგი მუშაობდა საქართველოს საპატრიარქოში ეკონომიკურ და ადმინისტრაციულ თანამდებობებზე, ხოლო 1985 წელს ჩაირიცხა მცხეთის სასულიერო სემინარიაში. მონასტრული ცხოვრებისადმი სწრაფვა მას ბეთანიისა და მარტყოფის მონასტრებში მორჩილების პერიოდმაც გაუძლიერა.
1988 წლის 3 იანვარს იგი ბერად აღიკვეცა იობის სახელით, ხოლო იმავე წელს დიაკვნად და მღვდლად იქნა ხელდასხმული. მალევე დაინიშნა მარტყოფის ღვთაების მონასტრის წინამძღვრად, რაც მისი სამონასტრო მოღვაწეობის მნიშვნელოვან ეტაპად იქცა.
1992 წელს იგი წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით მანგლელ ეპისკოპოსად გამოირჩა და სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში მოხდა მისი ეპისკოპოსად ხელდასხმა. შემდგომ წლებში მისი მსახურება სხვადასხვა ეპარქიაში გაგრძელდა, მათ შორის ბათუმისა და შემოქმედის, შემდეგ კი ურბნისისა და რუისის ეპარქიებში.
1996 წლიდან იგი უკვე ურბნისისა და რუისის ეპარქიის მმართველად დაინიშნა და ამავე პერიოდში გახდა კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსი. მოგვიანებით აიყვანეს მთავარეპისკოპოსისა და მიტროპოლიტის ხარისხში.
მისი მოღვაწეობის განმავლობაში განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობოდა სასულიერო განათლებას, მონასტრების გაძლიერებასა და ეკლესიის შიდა ორგანიზაციულ განვითარებას.
მიტროპოლიტი იობის სახელთან დაკავშირებულია არაერთი მნიშვნელოვანი მღვდელმთავრის აღზრდა და ეკლესიის მსახურებაში მათი დამკვიდრება. მის მიერ ხელდასხმულ და მხარდაჭერილ მღვდელმთავრებს შორის არიან როგორც მიტროპოლიტები, ისე ეპისკოპოსები, რომლებიც დღეს სხვადასხვა ეპარქიაში მსახურობენ.
განსაკუთრებით აღსანიშნავია, რომ მის სულიერ აღზრდაში მყოფი მღვდელმთავრების მნიშვნელოვანი ნაწილი დღეს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სინოდის წევრია.
მეუფე იობის აღკვეცილია სინოდში 10 მღვდელმთავარი, პირადად სინოდში წარადგინა 4 არქიმანდრიტი. მეუფემ აღკვეცა:
საჩხერისა და ჭიათურის მიტროპოლიტი დანიელი – 1991 წლის 31 ოქტომბერს.
ფოთისა და ხობის მიტროპოლიტი გრიგოლი – 1996 წლის 21 მარტს.
ბათუმისა და ლაზეთის მიტროპოლიტი დიმიტრი – 1996 წლის 25 ოქტომბერს.
ვანისა და ბაღდათის მიტროპოლიტი ანტონი – 1996 წლის 25 ოქტომბერს.
ზუგდიდისა და ცაიშის მიტროპოლიტი გერასიმე – 1997 წლის 28 ივნისს.
მესტიისა და სვანეთის მიტროპოლიტი ილარიონი – 2000 წლის 4 დეკემბერს, მანვე წარადგინა მღვდელმთავარად.
ადიშელი მთავარეპისკოპოსი დავითი – 1995 წლის 18 დეკემბერს.
ბოლნელი მთავარეპისკოპოსი ეფრემი – 1996 წლის 8 აპრილს, მანვე წარადგინა მღვდელმთავარად.
მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპისკოპოსი გიორგი – 2006 წლის 27 აგვისტოს, მანვე წარადგინა მღვდელმთავარად.
სურამისა და ხაშურის ეპისკოპოსი სვიმეონი – 2005 წლის 19 აგვისტოს, მანვე წარადგინა მღვდელმთავარად.
მიტროპოლიტი იობის ცხოვრება და მსახურება წარმოადგენს თანამედროვე ქართული ეკლესიის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან სულიერ ხაზს, რომელიც აერთიანებს მონასტრულ ასკეტიზმს, ეპარქიულ პასუხისმგებლობასა და სასულიერო განათლების მხარდაჭერას.
მისი მოღვაწეობა დღესაც განიხილება როგორც ერთ-ერთი მაგალითი იმ ეკლესიური გზისა, სადაც პირადი სულიერი შრომა გადაიქცევა თაობათა აღმზრდელ და ეკლესიის განმტკიცების პროცესად.
