უმე რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიასთან აფილირებულად აღიარებულ იქნა: რა იქნება შემდეგ?
ესთს-ს «კვლევამ» გამოავლინა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის (უმე) რუსულ მართლმადიდებელ ეკლესიასთან (რმე) აფილირებულობის ნიშნები. ვაანალიზებთ, რაში მდგომარეობს ჩინოვნიკების ცბიერება და ვპროგნოზირებთ მოვლენების შემდგომ განვითარებას.
2025 წლის 8 ივლისს უკრაინის სახელმწიფო სამსახურმა ეთნოპოლიტიკისა და სინდისის თავისუფლების საკითხებში (ესთს) გამოაქვეყნა ბრძანება «კიევის მიტროპოლიის უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის აფილირებულობის ნიშნების აღმოჩენის შესახებ».
ჩინოვნიკები ამტკიცებენ, რომ აღმოაჩინეს «კიევის მიტროპოლიის უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის აფილირებულობის ნიშნები რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიასთან, რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია». ეს მოსალოდნელი იყო, რადგან თავად უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის აკრძალვის შესახებ კანონი (უკრაინის კანონი «რელიგიური ორგანიზაციების საქმიანობის სფეროში კონსტიტუციური წესრიგის დაცვის შესახებ» 2024 წლის 20 აგვისტოდან) ისე იყო დაწერილი, რომ პრეზიდენტის ოფისიდან სიგნალის მიღების შემთხვევაში არ იქნებოდა არანაირი შანსი, რომ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია არ ყოფილიყო აფილირებული რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიასთან. ხოლო უკრაინის მართლმადიდებელ ეკლესიას არ ექნებოდა არანაირი შანსი, რომ იურიდიულად დაეცვა თავისი პოზიცია. დიახ, ეს კანონი ეწინააღმდეგება კონსტიტუციას, მაგრამ დღეს კონსტიტუციას უბრალოდ ფეხქვეშ თელავენ და ეს მხოლოდ რელიგიურ სფეროში არ ხდება.
ესთს-ის «კვლევამ» უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია აფილირებულად აღიარა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიასთან პირველი ოთხი ნიშნის მიხედვით, რომლებიც გათვალისწინებულია კანონის «სინდისის თავისუფლებისა და რელიგიური ორგანიზაციების შესახებ» მუხლის 5-1 პუნქტების 1-4 ნაწილში. ეს ნიშნები ამ მუხლში შეტანილი იყო უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის აკრძალვის შესახებ კანონის 2024 წლის 20 აგვისტოს მიხედვით. განვიხილოთ ისინი თანმიმდევრობით.
ნიშანი №1
«ექსპერტიზის» დასკვნა: «უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კიევის მიტროპოლია, როგორც უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის შემადგენელი ნაწილი, შედის რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სტრუქტურაში (არის მისი ნაწილი), რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია...»
კანონის ტექსტში ეს ნიშანი ასე ფორმულირდება: «1) რელიგიური ორგანიზაცია უშუალოდ ან როგორც სხვა რელიგიური ორგანიზაციის შემადგენელი ნაწილი შედის უცხოური რელიგიური ორგანიზაციის სტრუქტურაში (არის მისი ნაწილი), რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია უკრაინის კანონის «რელიგიური ორგანიზაციების საქმიანობის სფეროში კონსტიტუციური წესრიგის დაცვის შესახებ» შესაბამისად, და/ან აფილირებულია რელიგიურ ორგანიზაციასთან, რომელიც აფილირებულია აღნიშნულ უცხოურ რელიგიურ ორგანიზაციასთან».
ეს პუნქტი საკმაოდ ბუნდოვანი და გაურკვეველია. არ არის მითითებული, რა მნიშვნელობით შედის ერთი რელიგიური ორგანიზაცია მეორეში, ორგანიზაციულ, იურიდიულ, კანონიკურ, ევქარისტიულ თუ სხვა. ამიტომ უკვე პირველ პუნქტში შესაძლებელია სახელმწიფო ორგანოების თვითნებობა იმ რელიგიური ორგანიზაციის განსაზღვრაში, რომელიც აფილირებულია და რომელიც არა. «კვლევაში» ჩვენ ვაკვირდებით ამ თვითნებობას.
«ექსპერტიზის» ციტატა: «ამგვარად, კვლევითი ჯგუფი ხედავს უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კიევის მიტროპოლიის რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში შესვლის ნიშნებს იმაში, რომ:
- რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიისთვის მინიჭებული «დამოუკიდებლობისა და მართვის დამოუკიდებლობის სტატუსი» არ ნიშნავდა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის სრულ დამოუკიდებლობას იმ მნიშვნელობით, რომელიც ავტოკეფალურ ეკლესიებს მიენიჭება კირიარალური ეკლესიის მიერ;
- უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის მართვის წესდების კონსტიტუციური ელემენტი — გრამოტა — ადგენს უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის შესვლას მსოფლიო მართლმადიდებლობაში «რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეშვეობით» (იმ შემთხვევებში, როდესაც რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია თავის ნაწილებს სრულ დამოუკიდებლობას, ანუ ავტოკეფალიას ანიჭებდა, ასეთი შესვლის ხსენება არ არსებობდა);
- უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის ხელმძღვანელი ორგანოები უარყოფდნენ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის დამოუკიდებლობის მიმართვებს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისგან;
- კვლევითი ჯგუფის მიერ არ გამოვლენილა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კრებების, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსთა კრებების, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის დოკუმენტები, რომლებიც მოწმობენ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის შემადგენლობიდან გამოსვლაზე».
რაც შეეხება პატრიარქ ალექსი II-ის 1990 წლის დიპლომს და უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კავშირს მსოფლიო მართლმადიდებლობასთან რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეშვეობით, ერთი ეკლესიის კავშირი მართლმადიდებლობასთან სხვა ეკლესიის მეშვეობით — ეს საკმაოდ ახალი კონსტრუქციაა, რომელიც კანონიკურ სამართალს არ იცნობს და რომელიც მხოლოდ იმიტომ წარმოიშვა, რომ არ არსებობს ავტოკეფალიის მინიჭების საყოველთაოდ მიღებული პროცედურა და საჭიროა somehow განასხვავოს ეკლესიური ავტონომია ავტოკეფალიისგან.
სხვათა შორის, იგივე უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია, სტატუტის მიხედვით, დაკავშირებულია ადგილობრივ ეკლესიებთან კონსტანტინოპოლის პატრიარქატის მეშვეობით. მაგრამ ხელისუფლება რატომღაც არ ყვირის, რომ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალია არასრულფასოვანია, ხოლო თავად ის – კონსტანტინოპოლის პატრიარქატის ნაწილია. მაგრამ უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის შემთხვევაში აზროვნება სწორედ ასეთია.
ზოგადად, ეს ცნებები, ავტონომია და ავტოკეფალია, კანონიკურ სამართალში მკაფიოდ განსაზღვრული არ არის, ორივე მათგანი დამოუკიდებლობას ნიშნავს. რით განსხვავდებიან ისინი ერთმანეთისგან, რთულია თქმა, მით უმეტეს, რომ არსებობს ავტონომიური ეკლესიები, რომლებსაც უფრო მეტი უფლებები და დამოუკიდებლობა აქვთ, ვიდრე ფორმალურად ავტოკეფალურებს. მაგალითად, ბერძნული ადგილობრივი ეკლესიები ფაქტობრივად დამოკიდებულნი არიან კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოზე, მაგრამ ამავდროულად ავტოკეფალურებად ითვლებიან. უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია, რომელიც თავს ავტოკეფალურად აცხადებს, სრულიად ცალსახად ექვემდებარება ფანარს, რაც პირდაპირ წერია მის ტომოსში.
მაგრამ უკრაინა, როგორც სახელმწიფო, იღებს გაბედულებას, ჩაერიოს ამ ნაზ კანონიკურ საკითხებში და განსაზღვროს, რა არის ავტონომია და რა არის ავტოკეფალია. ვიმეორებთ, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია დამოუკიდებელი ეკლესიაა, რაც დასტურდება მისი წესდების დოკუმენტებით და ადგილობრივი კრების 2022 წლის 27 მაისის გადაწყვეტილებებით.
იურიდიულად, ესთს-ს შეუძლია შეაფასოს თავისი დამოუკიდებლობა ადმინისტრაციული, პერსონალური, ეკონომიკური და სხვა თვალსაზრისით, მაგრამ მას არც კონსტიტუციური უფლებამოსილება აქვს და არც კომპეტენცია, შეაფასოს დახვეწილი კანონიკური ნიუანსები, მით უმეტეს, რომ ყველა ეს საკითხი ჯერ კიდევ არ არის გადაწყვეტილი თავად ეკლესიის შიგნით. ადრე იწერებოდა, რომ უმოკლეს მართლმადიდებლობასთან დაკავშირებულია რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის მეშვეობით, ახლა ეს ასე არ არის, ახლა უმოკლეს მართლმადიდებლობასთან პირდაპირ არის დაკავშირებული. ჩვენ ვერ ვხედავთ რაიმე წინააღმდეგობას ადგილობრივი ეკლესიების მხრიდან. იერარქიისა და სასულიერო პირების კანონიკურობა აღიარებულია ყველა გამონაკლისის გარეშე, არავინ ადანაშაულებს უმოკლეს მართლმადიდებლურ ეკლესიას ერესში. რა არის პრობლემა?
რაც შეეხება იმ მტკიცებას, რომ ესთს-მა ვერ იპოვა დოკუმენტები, რომლებიც მოწმობდა უმე-ის რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიისგან გასვლას, ეს სიმართლეს არ შეესაბამება. 2022 წლის 27 მაისს ფეოფანიაში უმოკლეს მართლმადიდებლური ეკლესიის კრების გადაწყვეტილებებში პირდაპირ ნათქვამია: „საბჭომ მიიღო შესაბამისი დამატებები და შესწორებები უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის მმართველობის წესდებაში, რაც მოწმობს უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის სრულ ავტონომიასა და დამოუკიდებლობას“. უფრო მეტიც, მისი უნეტარესი ონუფრის წერილში GESS-ისადმი No. 0464, რომელიც გამოქვეყნებულია ამ ორგანიზაციის ვებსაიტზე, ნათლად არის ნათქვამი, რომ თეოფანიის კრების შედეგად, წესდებაში შევიდა ცვლილებები, რომლებიც მოწმობს „უოკე-ს სრულ კანონიკურ დამოუკიდებლობას და მოსკოვის საპატრიარქოსგან გამოყოფას“.
მიტროპოლიტი ონოფრეს წერილი ესთს-ისადმი.
მიტროპოლიტი ონოფრეს წერილი ესთს-ისადმი. ფოტო: ესთს-ის ვებსაიტი
და ეს საოცარია. უკრაინელი ჩინოვნიკები გულმოდგინედ სწავლობენ რუსეთის ეკლესიის წესდებას, რომელსაც ისინი თითქმის ბოროტების განსახიერებად მიიჩნევენ და უგულებელყოფენ უკრაინულ დოკუმენტებს, რომლებიც განთავსებულია მათ ვებსაიტზე.
ლოგიკა აქ ძალიან მარტივია - იკვლევა ის, რაც შესაფერისია სასურველი შედეგისთვის. იგნორირებულია ის, რაც არ ჯდება კონცეფციაში.
ნიშანი N 2
„ექსპერტიზის“ დასკვნა: „უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კიევის მიტროპოლიის წესდებით გათვალისწინებულ წესდებასა და დოკუმენტებში შეინიშნება უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის სტრუქტურაში ჩართვის ნიშნები, რომელიც რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიასთან არის დაკავშირებული“. კანონის ტექსტში ეს ნიშანი შემდეგნაირად არის ფორმულირებული: „2) უკრაინაში მოქმედი რელიგიური ორგანიზაციის ოფიციალურ დოკუმენტებსა და/ან მმართველი ორგანოების გადაწყვეტილებებში და/ან წესდებაში (დებულებაში) და/ან წესდებით (დებულებით) გათვალისწინებულ დოკუმენტებში შეინიშნება შესაბამისი უცხოური რელიგიური ორგანიზაციის სტრუქტურაში ჩართვის ნიშნები, რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია „რელიგიური ორგანიზაციების საქმიანობის სფეროში კონსტიტუციური წესრიგის დაცვის შესახებ“ უკრაინის კანონის მე-3 მუხლის შესაბამისად და/ან აღნიშნულ უცხოურ რელიგიურ ორგანიზაციასთან დაკავშირებული რელიგიური ორგანიზაციის“. აქაც, სახელმწიფო ფასიანი ქაღალდების სამსახურის თანამშრომლები კვლავ საუბრობენ წესდებაზე. ისინი ამბობენ, რომ ის შეიცავს მითითებას რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის ეპისკოპოსთა კრების დებულებებზე და უმოკლეს მართლმადიდებლური ეკლესია ვალდებულია შეასრულოს ისინი.
როგორც უკვე აღვნიშნეთ, უმე-ის კრების 2022 წლის 27 მაისს ფეოფანიაში მიღებული გადაწყვეტილებების შემდეგ, უმე-ს წესდებაში რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესია აღარ იყო ნახსენები, გარდა პატრიარქ ალექსი II-ის 1990 წლის წესდებისა უმე-ის დამოუკიდებლობისა და ავტონომიის შესახებ. ამ წესდების შესახებ მეტი ინფორმაციის მიღება შეგიძლიათ სტატიაში „გატაცება პატრიარქ ალექსი II-ის წესდებისადმი“. მოკლედ, ამ დოკუმენტის მნიშვნელობა შეიძლება გაიგივდეს პირის დაბადების მოწმობასთან. ის შეიძლება გაიცეს სხვა ქვეყანაში, ქვეყანაში, რომელიც აღარ არსებობს, ქვეყანაში, რომელიც აგრესორია და ა.შ. მაგრამ ამ დოკუმენტის არსებობის ფაქტი აღარ შეიძლება გაუქმდეს. ეს იგივეა, რაც ესთს-ის სამსახურის ხელმძღვანელის ვ. ელენსკის მოღალატედ, კოლაბორაციონისტად და იმპერიალისტად აღიარება იმ მოტივით, რომ მისი დაბადების მოწმობა გაცემულია სსრკ-ში. გარდა ამისა, წინამძღვარმა №0838 წერილში ნათლად აუხსნა უკრაინულ მართლმადიდებლურ ეკლესიას წესდებასთან დაკავშირებული ყველა შესაძლო გაუგებრობა: „ფორმულირება: „უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესია, გაერთიანებული ჩვენი რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის მეშვეობით ერთ წმინდა კათოლიკურ და სამოციქულო ეკლესიასთან, მთელი მართლმადიდებლური კათოლიკური სიწმინდის კრების გადაწყვეტილების გარეშე, არ შეუძლია შეცვალოს თავისთავად არაფერი, რაც ეხება რწმენის დოგმებსა და წმინდა კანონებს“, შეიცავს სულიერ მითითებებს მართლმადიდებლური დოქტრინის დაცვის შესახებ, მაგრამ არ ითვალისწინებს უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესიის რაიმე ადმინისტრაციულ დაქვემდებარებას ან დამოკიდებულებას რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაზე. და ეს არ არის მხოლოდ დეკლარაციული დებულებები. პრაქტიკულ საქმიანობაში ამას ადასტურებს უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესიის ავტონომია და დამოუკიდებლობა საეკლესიო ცხოვრებაში ნებისმიერი გადაწყვეტილების მიღებაში რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიასთან კოორდინაციის გარეშე. მაგალითად, კიევში მოქმედი უმე-ის წმინდა სინოდი დამოუკიდებლად ქმნის ეპარქიებსა და მონასტრებს, ირჩევს და აკურთხებს ეპისკოპოსებს და ნიშნავს მონასტრების წინამძღვრებს. ხსნის უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესიის სამრევლოებს საზღვარგარეთ. და ეს ეკლესიის დამოუკიდებლობის ერთ-ერთი მთავარი ნიშანია“. იმავე წერილში #0838, მისმა უნეტარესობამ დაწერა, რომ უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის საბჭოს 2022 წლის 27 მაისის გადაწყვეტილებების შემდეგ, „რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის კრებების დადგენილებები არ წარმოადგენს უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის ეპისკოპოსთა საბჭოს საქმიანობის საფუძველს“.
რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის სახელმწიფო საბჭოს თანამდებობის პირების მიერ წესდებისა და უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის სხვა დოკუმენტების ადრეულ ვერსიებში მოხსენიება არ შეიძლება ჩაითვალოს კუთვნილების დამადასტურებელ საბუთად, რადგან კანონს არ შეუძლია უკუქცევითი ძალა ჰქონდეს და გავრცელდეს მის ძალაში შესვლამდე მიღებულ სამართლებრივ ურთიერთობებსა და დოკუმენტებზე.
ნიშანი №3
„ექსპერტიზის“ დასკვნა: „ეპისკოპოსთა კრების, რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებებსა და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წესდებაში, რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია უკრაინის კანონის „რელიგიური ორგანიზაციების საქმიანობის სფეროში კონსტიტუციური წესრიგის დაცვის შესახებ“ მე-3 მუხლის შესაბამისად, არის დებულებები რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საკანონმდებლო ორგანოების უფლების შესახებ, მიიღონ გადაწყვეტილებები კანონიკურ და ორგანიზაციულ საკითხებზე, რომლებიც სავალდებულოა უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის კიევის მიტროპოლიისთვის“.
როგორც ვხედავთ, უკრაინის სახელმწიფო თავის საკანონმდებლო აქტებს არა უკრაინული კონფესიების დოკუმენტებზე, არამედ აგრესორი ქვეყნის გადაწყვეტილებებზე აფუძნებს.
ეს აბსურდი კანონის განხილვის ეტაპზე უკვე აღინიშნა ცალკეული სახალხო დეპუტატების, იურისტების და უბრალოდ გონიერი ადამიანების მიერ. როგორ შეიძლება უკრაინის სახელმწიფო ორგანოების დასკვნები აგრესორ სახელმწიფოში მიღებულ დოკუმენტებზე დაყრდნობით იყოს განპირობებული?
ეს იგივეა, რაც უკრაინის სახელმწიფო ორგანოებმა დონეცკის, ლუგანსკის, ზაპოროჟიესა და ხერსონის ოლქების, ასევე ყირიმის რუსეთის შემადგენლობაში შეყვანა რუსეთის კონსტიტუციის საფუძველზე აღიარონ. ზოგადად, აგრესორ სახელმწიფოში მიღებული სამართლებრივი აქტების უკრაინისა და მისი სახელმწიფო ორგანოებისთვის სავალდებულო ძალის აღიარება (რაც სესს-მა გააკეთა) შეიძლება ღალატად ჩაითვალოს.
გაუგებარია, რატომ არ აქცევენ ამას ყურადღებას უშიშროების სამსახური და სხვა სამართალდამცავი ორგანოები.
დასკვნისას, რომ უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესია ამ ფაქტთან არის დაკავშირებული, ესთს-მა ჩამოთვალა რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წესდების ყველა დებულება უკრაინულ მართლმადიდებლურ ეკლესიაზე, მაგრამ, გარდა ამისა, პირდაპირი ტყუილი თქვა. კერძოდ: „უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესია წმინდა მირონს მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქისგან იღებს“. მირონის მომზადების განახლების საკითხი უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესიის კრებამ 2022 წლის 27 მაისს, ფეოფანიაში განიხილა. ხოლო 2022 წლის ნოემბრიდან უკრაინული მართლმადიდებლური ეკლესია დამოუკიდებლად ამზადებს წმინდა მირონს.
ნიშანი №4
„ექსპერტიზის“ დასკვნა: „რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის ეპისკოპოსთა საბჭოს გადაწყვეტილებები და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წესდება, რომლის საქმიანობა უკრაინაში აკრძალულია უკრაინის კანონის „რელიგიური ორგანიზაციების საქმიანობის სფეროში კონსტიტუციური წესრიგის დაცვის შესახებ“ მე-3 მუხლის შესაბამისად, ითვალისწინებს უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის კიევის მიტროპოლიის ლიდერების სავალდებულო ჩართვას რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საკანონმდებლო ორგანოებში“. ესეც ტყუილია.
პირველ რიგში, ესთს-მა ეს განცხადება რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წესდებასა და მის ოფიციალურ ვებსაიტზე დაყრდნობით გააკეთა, სადაც მისი უნეტარესი მიტროპოლიტი ონუფრი რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის ეპისკოპოსად და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის სინოდის მუდმივ წევრად არის მითითებული. ანუ მან გამოიყენა აგრესორი სახელმწიფოს წყაროები და ამის საფუძველზე დაარღვია მორწმუნეების, უკრაინის მოქალაქეების კონსტიტუციური უფლებები. თუ ეს ღალატი არ არის, მაშინ რა არის?
მეორეც, არსებობს მიტროპოლიტ ონოფრეს ოფიციალური წერილი სახელმწიფო სეკულარული პოლიტიკის ცენტრისადმი, რომელშიც ის ნათლად აცხადებს, რომ ის არ არის რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის წმინდა სინოდის წევრი. და კიდევ ერთხელ, ეს დოკუმენტი გამოქვეყნებულია სახელმწიფო ეთნოპოლიტიკის ვებსაიტზე, მაგრამ ამ ორგანიზაციის წარმომადგენლები მას პირდაპირ „იგნორირებას უკეთებენ“.
მიტროპოლიტ ონოფრეს წერილის ეკრანის ანაბეჭდი სახელმწიფო სეკულარული პოლიტიკის ცენტრისადმი #0838 ფოტო: სახელმწიფო სეკულარული პოლიტიკის ცენტრის ვებსაიტი
ამრიგად, სახელმწიფო სეკულარული პოლიტიკის ცენტრის მიერ ჩატარებული მთელი „კვლევა“ ტყუილისგან, აგრესორი სახელმწიფოს დოკუმენტების გამოყენებისა და განზრახ მანიპულირებისგან არის ნაქსოვი. ამას არაფერი აქვს საერთო ექსპერტულ საქმიანობასთან, როგორც ასეთს, არამედ წარმოადგენს უკრაინის ხელისუფლების ძალიან უხეშად შესრულებულ ბრძანებას.
გარდა ამისა, აღვნიშნავთ, რომ სახელმწიფო სეკულარული პოლიტიკის ცენტრის მკვლევარები ჩვეულებრივი თანამდებობის პირები არიან, რომლებსაც არც რელიგიური და არც თეოლოგიური განათლება არ აქვთ. ჯგუფში შედიოდნენ:
• ვოინალოვიჩი ვ.ა., თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, თავმჯდომარე;
• კოჩუბეი ვ.იუ., რელიგიურ საკითხთა დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, მდივანი;
• გორშკოვი ვ.ვ., რელიგიურ საკითხთა დეპარტამენტის უფროსი;
• კრასიი ვ.ვ., იურიდიული მხარდაჭერისა და სამართლებრივი ანალიტიკის დეპარტამენტის უფროსი;
• ხაუსტოვა მ.ე., ადმინისტრაციული მომსახურების დეპარტამენტის უფროსი, კვლევითი ჯგუფის წევრი.
მათ არ აქვთ კომპეტენცია და შესაბამისად, არც უფლება, შეისწავლონ კანონიკური სამართლის საკითხები. ეს იგივეა, თითქოს მოლეკულური ბიოლოგიის კვლევას ატარებდნენ მომვლელი, ბუღალტერი და ლაბორატორიის ადამიანური რესურსების განყოფილების თანამშრომლები.
რა არის შემდეგი?
ვ. იელენსკის და ეკლესიის სხვა მდევნელების გეგმის თანახმად, ყველაფერი უნდა განვითარდეს უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის (უმე) ამკრძალავ კანონში მოცემული ლოგიკის შესაბამისად. პირველ რიგში, აღიარებულია უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის კიევის მიტროპოლიტის კუთვნილება რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიასთან. ეს „კვლევა“ მხოლოდ პირველი ნაბიჯია ამ გზაზე. უეპისკოპოსმა ასევე უნდა მისცეს მითითებები უკრაინის მართლმადიდებლურ ეკლესიას ხარვეზების აღმოსაფხვრელად და მხოლოდ ამის შემდეგ ჰქონდეს უფლება, მიმართოს სასამართლოს უეპისკოპოსის აკრძალვის მოთხოვნით. ამ ყველაფერს გარკვეული დრო დასჭირდება. შემდეგ უეპისკოპოსი ჩაატარებს „გამოცდებს“ თითოეული ეპარქიისთვის უეპისკოპოსის კიევის მიტროპოლიტთან კუთვნილების შესახებ. ამის დამტკიცება კიდევ უფრო ადვილი იქნება. ეპარქიები აიკრძალება ამ კუთვნილების საფუძველზე. შემდეგ კი უეპისკოპოსის სამრევლოებისა და მონასტრების ჯერი დადგება. თითოეულ ამ ეტაპზე ყველა პრობლემის გადაჭრა შესაძლებელია ერთი მარტივი ღალატით, ანუ მეუ-ში გადასვლით. ამ გზით, ხელისუფლება იმედოვნებს უეპისკოპოსეს განადგურებას. ყურადღება უნდა მიექცეს „გამოცდის“ გამოჩენისა და უეპისკოპოსის წინამძღვრის, მიტროპოლიტი ონუფრიუს უკრაინის მოქალაქეობის ჩამორთმევის სინქრონულობას. შეიძლება თუ არა ეს დამთხვევად ჩაითვალოს? არა, არ შეიძლება. ეს ყველაფერი ერთი ჯაჭვის რგოლებია, რომელიც პრეზიდენტის ოფისიდან იწყება. შეუძლებელია არ დაინახო ღვთის განგებულება, რომელმაც ამ რთულ დროს უმე-ს სათავეში მიტროპოლიტი ონოფრე დასვა, რომელიც ჭეშმარიტი ქრისტიანის, ლოცვის კაცისა და მთავარეპისკოპოსის მაგალითია, რომელსაც მთელ მსოფლიოში უდავო ავტორიტეტი აქვს, რომელსაც ენდობა და რომლის გარშემოც უკრაინაში მილიონობით მორწმუნე ერთიანდება.
უკრაინის ხელისუფლების ქმედებები ძალიან მოგვაგონებს ასი წლის წინანდელ მოსკოვში მომხდარ მოვლენებს, როდესაც ბოლშევიკებმა დააპატიმრეს პატრიარქი ტიხონი და ციხეში ჩასვეს, ხოლო რენოვატორებმა შექმნეს ე.წ. „უზენაესი საეკლესიო ადმინისტრაცია“, წმინდანის დამხობით. მათ სცადეს მისი გადაყენება, კარგად იცოდნენ, რომ მორწმუნეები პატრიარქის გარშემო ერთიანდებიან. ბოლშევიკების გეგმა ჩაიშალა. ნეობოლშევიკების გეგმაც ჩაიშლება.
ეკლესიის უფლებების დაცვის გზები ჯერ კიდევ არ არის ამოწურული. და შესაძლოა, ღმერთს სრულიად განსხვავებული ხედვა ჰქონდეს ჩვენი მომავლის შესახებ. მთავარია, ეკლესიაში დარჩეთ და ქრისტე იზრუნებს თავის ეკლესიაზე.
