10 ოქტომბერს არის ხსენება წმინდა მოციქულების არისტარქოსის, პუდის და ტროფიმის

წმინდა არისტარქოსი. ფოტო: მართლმადიდებლური ხატები

წმინდა მოციქულ არისტარქოსის სახელი ხშირად იხსენიება მოციქულთა საქმეებში (19,29; 20,4; 27,2) და წმინდა პავლე მოციქულის ეპისტოლეებში (კოლ. 4,10; ფილ. 1,24). იგი პავლე მოციქულის ერთგული თანამოსაგრე და თანამშრომელი იყო. შემდგომში წმინდა არისტარქოსი სირიის ქალაქ აპამეის ეპისკოპოსად იქნა დადგენილი, სადაც ქადაგებდა ქრისტეს სწავლებას და მრავალი სული მოაქცია ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე.

წმინდა პუდი იხსენიება პავლე მოციქულის მეორე ეპისტოლეში ტიმოთეს მიმართ (4,21). იგი რომის სენატის ღირსეული წევრი იყო, რომელიც თავისი ღვთისმოსაობითა და სიწმინდით გამოირჩეოდა. წმინდა პუდის სახლს ხშირად სტუმრობდნენ მოციქულები პეტრე და პავლე; იქ ლოცულობდნენ მორწმუნეები და შემდგომში ეს ადგილი ეკლესიად გადაიქცა, რომელსაც ხალხმა „მოძღვრის ტაძარი“ უწოდა. გადმოცემით, ამ ეკლესიაში თვით პეტრე მოციქული მღვდელმსახურებდა.

წმინდა ტროფიმე, რომელიც მოხსენიებულია მოციქულთა საქმეებში (20,4) და მეორე ეპისტოლეში ტიმოთეს მიმართ (4,20), წარმოშობით ედესელი იყო. იგი პავლე მოციქულის ერთგული მოწაფე და თანამგზავრი გახლდათ, რომელიც იზიარებდა მასთან ერთად ყველა გასაჭირს და დევნულებას.

წმინდა არისტარქოსი, პუდი და ტროფიმე პავლე მოციქულთან ერთად რომში იმყოფებოდნენ. იმპერატორ ნერონის ბრძანებით, დაახლოებით 65 წელს, მათ თავები მოჰკვეთეს ქრისტესადმი სიყვარულისა და რწმენის გამო. ამგვარად, ისინი მოწამეობრივად შეეწირნენ უფლის სახელს და საუკუნოდ შეერთდნენ წმინდანთა დასს.

ნერონის მეფობის წლებში (54–68 წწ.) რომის იმპერიაში დაიწყო ქრისტიანთა სასტიკი დევნა. იმპერატორი მათ ბრალს სდებდა ქალაქში მომხდარ დიდ ხანძარში, რის გამოც ათასობით ქრისტიანი შეეწირა წამებასა და სიკვდილს. ამ დროის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ეპიზოდია წმინდა პავლე მოციქულისა და მისი თანამგზავრების — არისტარქოსის, პუდისა და ტროფიმეს — წამება. მათი მაგალითი დღესაც შთაგონების წყაროა ქრისტიანთათვის, როგორც ერთგულებისა და შეუპოვრობის სიმბოლო უფლისადმი რწმენაში.

მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, ეკლესია აღნიშნავს მოციქულ იოანე ღვთისმეტყველის ხსოვნას.

წაიკითხეთ ასევე