რა არ არის ეკლესია

ქრისტე პანტოკრატორის ფრესკა. ფოტო: открытые источники

ჩვენ გვწამს ერთი, წმინდა, კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესიის. ჩვენი ეკლესია ერთია, ისევე როგორც ერთი ღმერთი და მისი მხოლოდშობილი ძე, ჩვენი უფალი იესო ქრისტე.

ეკლესია არ ყოფს თავის ერთიანობას, არ იყოფა ნაწილებად, რომლებიც მკაცრად ეწინააღმდეგებიან ერთმანეთს.

ეკლესია არ არის ადამიანის არსებობის ჰორიზონტალური განზომილება, სადაც მიწიერი კანონები დომინირებს სულიერ კანონებზე.

ეკლესია არ არის სახელმწიფოს ანალოგი, რომელიც ემთხვევა სახელმწიფო ან ეთნიკურ საზღვრებს.

ეკლესია არ ებრძვის საკუთარ თავს, არ აწარმოებს ქონებრივ დავებს, არ ყოფს თავის შვილებს „თავისებად“ და „სხვისებად“, არ ჩხუბობს და არ უჩივის სამყაროს.

ეკლესია არანაირად არ ემორჩილება სახელმწიფოს. ის სრულიად დამოუკიდებელია მისგან, რადგან მას მხოლოდ უფალი იესო ქრისტე ჰყავს მეთაურად.

ეკლესია არ არის ძალაუფლების სახელმწიფო ინსტიტუტი, აგებული ფინანსურ და ადმინისტრაციულ საფუძველზე, გამაგრებული დისციპლინური კონტროლის ბეტონით.

ეკლესია არ ცდილობს ვინმეზე ან რამეზე ბატონობას, რადგან თვითკმარია ღმერთში და თავისუფალია სულიწმინდაში.

ეკლესია არ ატარებს ამქვეყნიური ბორკილებს, თავისუფალია ფულისა და ძალაუფლების ბორკილებისგან.

ეკლესია არ არის არმიის ერთგვაროვნება და ყაზარმის წესრიგი. ეკლესია არ არის კანონის მკვდარი ასო. მასში არ არის გაყინული სტატიკა, რადგან მარად ახალგაზრდა სულიწმინდა ქმნის მასში ყველაფერს ახალს.

ეკლესია არ იბრძვის ძალაუფლებისთვის, გავლენისა და ფლობის უფლებისთვის.

ეკლესია არ წყევლის, არ ემუქრება, არ დევნის და არ აუპატიურებს ვინმეს. ეკლესია არ ფარავს ბოროტებას სიკეთით, არ ამახინჯებს წმინდა წერილს თავისი ამბიციების გასამართლებლად ან ხელისუფლებაში მყოფთა ასიამოვნებლად.

ეკლესიაში არ არის ადმინისტრაციული ტოტალიტარიზმი, არამედ სიწმინდის იერარქიაა.

ეკლესიაში არაფერია ამქვეყნიური, ცხოვრობს „ხორციელი ვნებით, თვალთა ვნებითა და ცხოვრების სიამაყით“ (1 იოანე 2:15-17).

თუ ზემოთ ჩამოთვლილიდან რომელიმე შენიშნეთ იმ ადამიანების ცხოვრებაში, რომლებიც ეკლესიის სახელით საუბრობენ, მაშინ იცოდეთ, რომ ამას ეკლესიასთან არაფერი აქვს საერთო.