თეოლოგი მიტროპოლიტ ტიქიკოსის საქმეს „გადაბრუნებული სამყაროს“ მაგალითად მოიხსენიებს

მიტროპოლიტი ტიქიკოსი. ფოტო: СПЖ в Греции

ბერძენმა თეოლოგიის მაგისტრმა ჯონ მარკასმა მჟკ-ის კავშირის რესურსზე პაფოსის მიტროპოლიტ ტიქიკოსის საქმის დეტალური ანალიზი გამოაქვეყნა და მის დამხობას „შებრუნებული თეოლოგიური სამყაროს“ მაგალითად მოიხსენიებს, სადაც მართლმადიდებელი იერარქები კანონიკებისადმი ერთგულების გამო ისჯებიან.

სტატიაში მარკასი ამტკიცებს, რომ მიტროპოლიტი ტიქიკოსი უკანონოდ იქნა გადაყენებული თავისი ეკუმენურ ღონისძიებებში მონაწილეობაზე უარის თქმისა და „ქრისტიანული მოდერნიზმის“ წინააღმდეგობის გამო. ავტორის თქმით, ეპისკოპოსი ეკლესიისა და პოლიტიკური წრეების მიერ ორგანიზებული „თვიანი ცილისმწამებლური კამპანიის“ მსხვერპლი გახდა.

კონფლიქტის ცენტრალური ეპიზოდი იყო მიტროპოლიტ ტიქიკოსის უარი პაფოსში მართლმადიდებლებისა და კათოლიკეების ერთობლივ ღონისძიებებში მონაწილეობაზე, რომლებიც რომიდან კვიპროსში მოციქული პავლეს ნეშტის გადასვენებას უკავშირდებოდა. მარკასი ამას რწმენის საკითხებში პრინციპულობის გამოვლინებად ახასიათებს.

ავტორი აკრიტიკებს თანამედროვე მართლმადიდებელ წინამძრვრებს მათი „სეკულარიზაციისა და განდგომილებისკენ ინტენსიური მიდრეკილებების“ გამო, რაც დაკავშირებულია „ეკუმენიზმის პანერესტიკულ პროექტთან’’. მისი აზრით, ბევრი ეპისკოპოსი „დაქირავებულ ლათინოფრონებად“ იქცა, რადგან დაივიწყეს რწმენის მცველებად ყოფნის მოწოდება.

მარკასი განსაკუთრებულ კრიტიკას უწევს თანამედროვე ეპისკოპოსის, როგორც „სახელმწიფოს დამოკიდებული ინსტიტუციური მექანიზმის“, კონცეფციას, რომელიც ასრულებს ადმინისტრაციულ ფუნქციებს და იცავს „პოლიტიკური კორექტულობის“ პროტოკოლს. ის ამას ადარებს მიტროპოლიტ ტიქიკოსის, როგორც ჭეშმარიტი მწყემსის იმიჯს.

სტატიაში მოყვანილია ოფიციალური მონაცემები, რომ მსოფლიო საპატრიარქო, საბერძნეთის ეკლესია, ნეაპოლის მიტროპოლიტი ბარნაბა და საბერძნეთის მთავრობა გამოვიდნენ მიტროპოლიტის წინააღმდეგ. ავტორი ამას ეპისკოპოსის წინააღმდეგ კოორდინირებულ კამპანიად მიიჩნევს. თეოლოგი მოძღვარ იუსტინე პოპოვიჩს ციტირებს, რომ „ჭეშმარიტი და თანმიმდევრული მართლმადიდებელი ქრისტიანები არასდროს შედიან შერეულ ქორწინებაში, არ ქორწინდებიან ერეტიკოსებთან და ურწმუნოებთან“. ეს, ავტორის აზრით, ხსნის მიტროპოლიტ ტიქიკოსის პრინციპულ პოზიციას. სტატიაში ნათქვამია, რომ ბრალმდებლებმა დაამახინჯეს წმინდა კანონების მთელი რიგი და ეპისკოპოსის პრინციპულობა ეკლესიის დისციპლინის დარღვევად წარმოადგინეს. მარკასი ამას „კანონიკური სამართლის თავდაყირა დაყენებას“ უწოდებს.

ავტორი აფრთხილებს, რომ წმინდა კანონების დარღვევამ შეიძლება გამოიწვიოს „სულიწმიდის გმობის მოკვდავი და მიუტევებელი ცოდვა“. ის ამტკიცებს, რომ კანონები სულიწმიდის მიერ არის დადგენილი და, შესაბამისად, უცვლელია.

მიტროპოლიტ ტიქიკოსის საქმე სტატიაში განიხილება, როგორც თანამედროვე მართლმადიდებლობის უფრო ფართო კრიზისის ნაწილი, სადაც ტრადიციული ღირებულებები ეკუმენური ტენდენციების თავდასხმის ქვეშაა. ავტორი მოუწოდებს პატრისტიკული ტრადიციისა და კანონიკური სიმკაცრის დაბრუნებისკენ.

დასკვნის სახით, მარკასი გამოთქვამს იმედს, რომ უფალი გააძლიერებს მიტროპოლიტ ტიქიკოსს „რწმენის აღსარების გზაზე“, ხაზს უსვამს მის როლს, როგორც მართლმადიდებლობის აღმსარებლის თანამედროვე სამყაროში.

ადრე, მჟკ-მა დაწერა, რომ ბერძენმა იურისტმა პაფოსის ეპისკოპოსის გადაყენებას ტოტალიტარიზმის აქტი უწოდა.