გიორგი ჭყონდიდელის ხსენების დღე — მეფე დავით აღმაშენებლის მარჯვენა ხელი
25 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია იხსენიებს წმინდა გიორგი ჭყონდიდელ-მწიგნობართუხუცესს — დიდ მოღვაწეს, სახელმწიფოებრივ და სულიერ ლიდერს, რომელმაც დავით აღმაშენებლის გვერდით უდიდესი როლი შეასრულა საქართველოს ძლიერებაში.
საქართველოს ეკლესიისა და სახელმწიფოს ისტორიაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია წმინდა გიორგი ჭყონდიდელს, რომლის ხსენების დღე ეკლესია 25 სექტემბერს აღნიშნავს. იგი XI-XII საუკუნეების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოღვაწეა, დავით აღმაშენებლის ნამდვილი თანამებრძოლი და ერთგული მრჩეველი, „კაცი სრული ყოვლითა სიკეთითა სულისა და ხორცთასა, სავსე სიბრძნითა და გონიერებითა“.
გიორგი ჭყონდიდელი, წარმომავლობით სავარაუდოდ სამეგრელოს მთავართა გვარიდან, ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში გამოირჩეოდა სიბრძნითა და სამეუფო საქმეების ცოდნით. 1104 წელს რუის-ურბნისის საეკლესიო კრებაზე, რომელსაც ქართული სამოციქულო ეკლესიის ისტორიაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს, წმინდა გიორგი „კრების თვალად“ მოიხსენიეს. სწორედ ამ კრებამ განამტკიცა ქართული ეკლესიის ერთობა და საფუძველი ჩაუყარა დავით აღმაშენებლის მიერ განსახორციელებელ დიდ რეფორმებს.
მისი სახელთან არის დაკავშირებული ქვეყნის გამტკიცებისა და გაერთიანების მნიშვნელოვანი ნაბიჯები. მისი ხელმძღვანელობითა და მონდომებით საქართველოს შემოემატა სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ციხესიმაგრეები — სამშვილდე (1110) და რუსთავი (1115). განსაკუთრებული როლი შეასრულა ასევე ყივჩაყთა საქართველოში ჩამოსახლებაში, რაც სამეფო ქვეყნის თავდაცვისა და სამხედრო ძლიერების განმტკიცებას ემსახურებოდა.
გიორგი ჭყონდიდელი დავით აღმაშენებლის მიერ ერთდროულად ეპარქიის მეთაურად და სახელმწიფო ვეზირად იქნა დანიშნული. მის ხელში გაერთიანდა ეკლესიური და სამეფო ხელისუფლების უდიდესი ძალა, რითაც დავითმა გააძლიერა ცენტრალური მმართველობა. სწორედ ამიტომ იგი ისტორიაში შევიდა როგორც „მწიგნობართუხუცესი და ჭყონდიდელი“ — პირველი, ვინც ეს ორმაგი პასუხისმგებლობა იტვირთა.
წმინდა გიორგი ჭყონდიდელი უკანასკნელ მისიაზე დავით აღმაშენებელთან ერთად ჩრდილოეთ კავკასიაში გაემგზავრა, სადაც მოულოდნელად გარდაიცვალა. გადმოცემის თანახმად, იგი გელათის მონასტერში, მეფეთა საძვალეშია დაკრძალული.
მისი ცხოვრება და მოღვაწეობა ნათელი მაგალითია ეკლესიისა და სახელმწიფოს ერთობლივი ძალისხმევის, რომლის შედეგადაც საქართველო დავით აღმაშენებლის დროს პოლიტიკურად, კულტურულად და სულიერად დიდების მწვერვალზე ავიდა.
მართლმადიდებელ ჟურნალისტთა კავშირი წერდა, თბილისში ერეკლე მეორის ძეგლი გაიხსნა.
